بازدید درس راهسازی

سلام دوستان

برنامه بازدید از محور قم - گرمسار و  همچنین متروی قم در روز چهارشنبه ۱۵/۸/۹۲ برگزار میشود.لذا برای ثبت نام به اتاق انجمن مراجعه کنید.

اولویت با دوستانی است که درس راهسازی دارن.

بنا بر گفته استاد آرزومند بچه هایی که ثبت نام میکنن حضورشان در بازدید الزامیست .

جا داره اینجا از استادآرزومند بابت تدارک وهماهنگی این بازدید ها تشکر کنم.

همینطور از آقای مهندس دهناد بابت هماهنگی که با سازمان قطار شهری قم برای بازدید  از خط ۱ مترو به عمل آوردن تشکر  میکنم.

بتن ریزی در هوای گرم

بتن ریزی در هوای گرم:دمای بالای محیط در بتن تازه سبب هیدراسیون سریع شده و سرعت گیرش و مقاومت نهایی بتن سخت شده  را به علت عدم تشکیل یکنواخت ژل کاهش میدهد.

نکات اجرایی بتن ریزی در هوای گرم:

1-دمای بتن در کارگاه یا به هنگام تحویل بایستی پایین ودر حدود 16 درجه سانتیگراد و حداکثر 32 درجه نگهداشته شود.

2-برای خنک کردن بتن می توان یخ را به عنوان بخشی از آب اختلاط مصرف کرد.

3-سرد کردن سنگ دانه ها در پایین آوردن دمای بتن تاثیرکمی دارد لذا با دپو کردن سنگ دانه ها در سایه وآب پاشی به آن میتوان حرارت بتن را پایین آورد.

4-آب پاشی کردن قالب ها قبل از بتن ریزی و بتن ریزی در شب از راههای دیگربرای کاهش حرارت بتن است.

5-به منظور کاهش تاثیر هوای گرم مقدار سیمان باید در حد امکان جهت کاهش حرارت هیدراسیون کم انتخاب شود.

6-در خصوص حل مشکل کارایی نوع ودانه بندی مصالح سنگی باید طوری باشد که جذب آب زیاد نداشته باشد و مخلوط  چسبنده باشد و موادی مثل سولفات ها در در سنگ دانه ها که خطر گیرش کاذب و سریع را در بتن بالا می برد را به حداقل برسد.

7-به منظور کاهش خطر کم شدن کارایی و افزایش زمان گیرش می توان از دیرگیر کننده  استقاده کرد.(در بتن ریزی های متوالی این ماده از تشکیل اتصالات سرد بین قسمت ها جلوگیری میکند.)

8-پس از بتن ریزی باید از تبخیر آب جلوگیری کرد تا عمل آوردن قابل قبول و از ترک های پلاستیک جلوگیری کرد.

9- کلیه سطوح از جمله بالای بتن عایق بندی شود.

10- اجزای تشکیل دهنده بتن با دقت انتخاب شوند بطوریکه سنگ دانه مناسب می تواند در تقلیل ضریب انبساط حرارتی و افزایش ظرفیت کرنشی کمک نماید.(مثلا بتن ساخته شده با سنگدانه زاویه دار نسبت به بتن با سنگ دانه گرد ظرفیت کرنشی بیشتری دارد)

11-بطور کلی سیمان با حرارت زایی کم سیمان پوزولانی مقدار کم سیمان واستفاده از مواد کم کننده آب در کاهش نقطه اوج دما موثر است.

12-بالا رفتن دما به عواملی چون نوع ومقدار سیمان اندازه قطعه میزان عایق بودن قالب ها و دمای بتن ریزی بستگی دارد.

13- کمترین افزایش دما با کاربرد سیمان ضدسولفات (تیپ 5) و مخلوط با سیمان سرباره میسر می گردد.

14-سیمان بعدی برای کاهش افزایش دما سیمان تیپ 1 و سرباره و خاکستر بادی (PFA) است.  

منبع:کتاب تکنولوژی بتن رمضانیانپور

ژاکت فلزی

ساختمان های بتنی یکی از رایج ترین نوع سازه ها می باشند که در صورت عدم طراحی مناسب توسط آیین نامه های معتبر داخلی و خارجی تحت زلزله های محتمل شدیدا آسیب پذیر بوده و تلفات جانی و مالی زیادی را ایجاد می نمایند. آسیب پذیری لرزه ای ساختمان های بتنی ممکن است بعلت عدم شکل پذیری و یا مقاومت کافی تیر و ستون باشد.

در این میان استفاده از ژاکت فلزی روشی مناسب برای مقاوم سازی ساختمان های بتنی بوده که ضمن افزایش مقاومت و شکل پذیری اعضای این نوع سازه ها وزن قابل ملاحظه ای را به ساختمان اضافه نمی نماید. در این روش ورق های فلزی در محل های آسیب پذیر ساختمان بر روی سطح بتنی عضو قرار گرفته و توسط بولت به عضو مربوطه متصل می گردد.

مقاوم سازی با ژاکت فلزی بر حسب مورد می تواند بصورت دور پیچ، نواری و یا موضعی باشد.

در مواردی که اتصال تیرها و ستون های ساختمان بتنی ضوابط شکل پذیری از جمله فاصله بین خاموت ها را رعایت نمی نمایند ورق های فلزی پیرامون تیر و ستون قرار گرفته و با جوشکاری به یکدیگر متصل می گردند. همچنین این ورق ها باید با بولت به تیر ها و ستون ها وصل گردند تا بتوانند در تحمل لنگر های خمشی و نیرو های برشی ایجاد شده در اتصال مشارکت نمایند. ورق های فلزی پیرامونی بعلاوه با ایجاد محصور شدگی در محل اتصال تیرها و ستون ها خردشدگی بتن را به تاخیر انداخته و باعث افزایش مقاومت فشاری آن می گردند.

همچنین برای مقاوم سازی ستون های ضعیف سازه که فاقد آرماتور های عرضی و یا طولی کافی می باشند استفاده از ژاکت فلزی مرسوم است. برای اینکار نیز مشابه قبل ورق های فلزی در اطراف ستون قرار گرفته و توسط بولت به ستون متصل می گردند. این ورق ها همچنین در بالا و پایین ستون باید بنحو مناسبی به تیر ها و فونداسیون متصل گردند. استفاده از ژاکت فلزی برای مقاوم سازی ستون ها ضمن افزایش مقاومت برشی و خمشی ستون با ایجاد انحصار مقاومت فشاری بتن را نیز افزایش داده و همچنین از کمانش آرماتورهای طولی جلوگیری می نماید.

صفحه های اف آر پی

 FRP (فیبرهای پلیمری تقویت شده) نوعی ماده کامپوزیت متشکل از دو بخش فیبر یا الیاف تقویتی است که به وسیله یک ماتریس رزین از جنس پلیمر احاطه شده است.

 از FRP در تقویت ستون ها، تیرها، دال ها، اتصالات، دیوارهای برشی بتنی، دیوارهای آجری، پایه و عرشه پل ها و  . . .  می توان استفاده نمود. تکنیک مقاوم سازی ستون های مسلح بتنی با استفاده از کامپوزیت های FRP به طور گسترده ای به جای پوشش نمودن به وسیله فولاد (Steel Jacketing) مورد کاربرد قرار گرفته است. در مقایسه با استفاده از تنگ ها و مارپیچ فولادی، تکنیک محصور سازی با استفاده از FRP قابلیت این را دارد که محصور شدگی را به صورت پیوسته برای تمام مقطع عرضی ستون تامین کنند. همچنین این مواد دارای خواص ذاتی مطلوبی (نسبت زیاد مقاومت به وزن و مقاومت بالا در برابر خوردگی و خنثی بودن الکترو مغناطیسی)هستند به گونه ای که می توان در مقاوم سازی یا بازسازی اعضای بتنی به طور موفقیت آمیزی از آنها بهره گرفت. FRP می تواند در تیرها و دال های بتنی به عنوان جایگزین تمام یا بخشی از میلگرد کششی مورد نیاز بکار رود. همچنین در اتصالات بتنی می تواند استفاده گردد و شکل پذیری اتصال را افزایش دهد (تقریبا هیچ روش دیگری نمی تواند چنین تاثیری داشته باشد.). از FRP در تقویت دیوارهای برشی نیز استفاده می گردد. FRP می تواند شکل پذیری دیوارهای بنایی را افزایش داده و آنها را مهار نماید.  

پس از سالها مطالعه بر روی خوردگی، FRP به عنوان یک جایگزین خوب آرماتور های فولادی کششی در بتن پیشنهاد شده اند. از این مواد به جای آرماتور های فولادی یا کابلهای پیش تنیده در سازه های بتنی پیش تنیده و یا غیر پیش تنیده استفاده می شود. مواد FRP موادی غیر فلزی و مقاوم در برابر خوردگی است که در کنار خواص مهم دیگری همانند مقاومت کششی زیاد آنها را برای استفاده بعنوان آرماتور کششی مناسب می کند.

اجرای سازه بتنی به روش قالب تونلی

سیستم موسوم به تونلی، یكی از روش‌های مورد استفاده برای اجرای ساختمان‌های با سیستم باربر دیوار و سقف بتنی است. نام تونلی به دلیل شكل قالب‌های فلزی هم زمان دیوار‌ها و سقف‌هاست. در سیستم تونلی، دیوار‌ها و سقف‌های بتن مسلح به صورت هم زمان آرماتوربندی، قالب‌بندی و بتن‌ریزی می‌شوند. این روش ضمن بالا بردن سرعت و كیفیت اجرا، عملكرد سازه‌ای و رفتار لرزه‌ای مجموعه سازه را به لحاظ یكپارچگی اعضاء و اتصالات آن‌ها به نحو چشمگیری بهبود می‌بخشد.

قالب‌های مورد استفاده، به اندازه تقریبی ابعاد فضا‌ها هستند. برای قالب‌بندی یا قالب‌برداری، نیاز به خرد كردن قالب‌ها و تبدیل آن‌ها به ابعاد كوچك نیست و با همان ابعاد اولیه و به صورت یكپارچه از فضا خارج می‌شوند. خروج قالب‌های تونلی، پس از بتن‌ریزی دیوار و سقف و گیرش آن، با فاصله دادن قالب‌ها از جدار‌های بتن‌ریزی شده (قالب‌برداری) و با حركت افقی روی چرخ یا غلتك صورت می‌گیرد. جدار‌هایی كه با استفاده از این روش اجرا می‌شوند جدار‌های اصلی داخلی و بعضی جدار‌های خارجی (جانبی) هستند.

سازه ساختمان‌های با سیستم تونلی، از دیدگاه عملكرد لرزه‌ای اشكال عمده‌ای ندارد و تجربه زلزله‌های گذشته رفتار مناسب این سیستم سازه‌ای را در مقایسه با سیستم‌های دیگر ثابت كرده است.

در این روش، ابتدا آرماتور‌بندی و جاگذاری مدار‌های برقی دیوار‌ها انجام می‌شود و هم زمان با این اقدامات قالب‌بندی بازشو‌های مورد نیاز برای تاسیسات و در و پنجره اجرا می‌شود.

در مرحله بعد، آرماتور‌بندی سقف و جاگذاری مدار‌های برق انجام می‌شود و قالب‌هایی برای خالی ماندن محل داكت‌ها و دیگر حفره‌های لازم در سقف نصب می‌شود. در ادامه، بتن‌ریزی سقف‌ها و دیوار‌ها به صورت یكپارچه و در یك مرحله انجام می‌شود. اجرای جدار‌های بتنی پرداخت شده، نیاز به نازك‌كاری بر روی سطوح آن‌ها را برطرف می‌كند.